28. feb, 2020

Sahara Rain

 

 

Hoewel ik uit Nederland alleen maar berichten krijg over koud, regen en sneeuw, weet ik niet of ze daar nu blij mee moeten zijn of niet. Waar ik ben heeft het al twee jaar niet meer geregend en ik moet je zeggen, dat is nog erger als elke dag regen. De waterbassins zijn hier leeg, de groene hellingen zijn grijs en kaal met hier en daar nog een plantje dat probeert zijn bloemen naar buiten te persen om te laten zien hoe mooi hij eigenlijk is.
De schapen en geiten, die hier normaal genomen hun voedsel op de hellingen zoeken, lopen een beetje doelloos rond om hier en daar nog een sprietje te vinden. Ik heb op dit moment natuurlijk makkelijk  praten, dat het hier heerlijk is, met elke dag rond de 22 graden en zon. Zelfs ’s nachts komt de temperatuur hier niet onder de 15 graden, een kachel heb je hier niet nodig en mijn trui en jas zijn nog niet uit de koffer geweest in de twee maanden dat ik hier al ben.
Ik heb ook geen schapen of geiten die ik te eten moet geven en ook geen groente of aardappelen in de tuin.
Als ik iets wil hebben ga ik gewoon naar de winkel en vroeg in de morgen om 8 uur, als de zon net opkomt, zit ik al met m’n kopje koffie op het terras.
Maar afgelopen weekend werd dat ineens even anders. Zaterdagmiddag begint het plots hard te waaien en dan bedoel ik (voor hier hard) windstoten tot 100 kilometer per uur. De stoelen waaien over m’n terras en de lucht kleurt na verloop van tijd volledig grijs. Niet net als bij ons, zodat je weet dat het binnen no time weer gaat regenen maar stof grijs.
Op zondagmorgen als ik opsta (ben ’s nachts heus wel een paar keer wakker geweest van de beukende wind rond m’n huisje) is het zicht niet meer dan 50 meter en als ik denk op het terras koffie te gaan drinken kom ik er snel achter dat dit onmogelijk is. Als ik even buiten sta voel ik direct het fijne stof in mijn keel en ga snel weer naar binnen. Op het nieuws krijgen we advies om binnen te blijven en ramen en deuren gesloten te houden. Dat doe ik dan ook braaf. Niet dat ik anders zou hebben gedaan hoor. Na die paar minuten op het terras had ik er al genoeg van. Het is dus een dag van lezen en puzzelen geworden. Zulke dagen heb ik hier wel meer maar dan op het terras in de zon.
Op maandagmorgen is de wind gaan liggen en ga ik lopend (zoals elke dag) naar de winkel in het dorp om brood te kopen. Alles is rood gekleurd, het terras, de stoelen de struiken en ook de toch al grauwe planten zien er nu helemaal verstoft uit, zij het wel oranje in plaats van grijs. Alles zit onder de Sahara Rain, alleen is dit regen waar het niet van opfrist. Als ik door het dorp loop is iedereen bezig met ramen wassen en straatjes schoonspoelen, hoe schaars het water ook is, terwijl ik hoor dat men in Nederland bezig is de straatjes vrij te maken van sneeuw. We praten wel eens over ruilhandel en dat zou nu wel goed van pas komen.
En ik, ik heb weer makkelijk praten en zit, na mijn terras te hebben schoon geveegd (zonder water, want het waait nog net voldoende om het met de bezem te doen opwaaien en een aantal meters verderop te laten neerdalen) ga weer lekker in het zonnetje zitten en kom over een aantal weken weer terug naar Nederland om te genieten van de ontkiemende plantje, die de winter achter zich laten en komen genieten van het water wat de afgelopen tijd is gevallen. Misschien toch beter als 2 jaar geen regen, iets wat over een paar jaar misschien ook wel onze toekomst is.

28-02-2020
Aad Lubbe