3. aug, 2018

Droog (te) droog

Hoewel de afgelopen maand diverse zwarte wolkjes boven mijn leven zijn komen te hangen, wat misschien in een later stadium nog wel eens ter sprake komt, is ook hier al vele weken geen regen gevallen en ga ik het toch ook net als iedereen op dit moment over de zon hebben.
Apart daarvan wil ik nog wel even vertellen dat er vorige week, ’s morgens vroeg, een buizerd in de voortuin een duif totaal kaal heeft staan plukken, die hij waarschijnlijk uit de lucht gepikt heeft op een moment dat de duif even niet oplette zodat er alleen nog een berg veren op het grasveld is achtergebleven. Maar net als de zon is ook dit de natuur.
In de tijd dat er nog een groentetuin was had ik altijd een buffer regenwater (5000 liter) om in droge tijden de groente te sproeien. De groentetuin is niet meer zoals je waarschijnlijk weet, en lees anders maar even mijn eerste boek ‘Onderweg’ en dan het verhaal ‘De Kattentuin’.
Het boekje is te bestellen via de mail, maar daar hebben we het nu niet over en op dit moment ben ik zelfs ‘blij’ zonder een groentetuin.
De buffer water van 5000 liter om te sproeien is er nog wel, (althans, was er nog wel) maar na zes weken lang de kwetsbaarste planten in de tuin hun dorst te hebben gelest, om ze te laten overleven, is de buffer op.
De vijver staat droog, de varens zijn dood en het grasveld is volledig bruin. Ik moest gisteren metaal slijpen met de slijptol. Iets wat ik altijd buiten doe in verband met brand gevaar in m’n schuurtje waar vaak veel zaagsel op de vloer ligt. Deze keer heb ik er buiten ook maar even een teiltje water bij gezet. Maar het is goed gegaan.
De slaapkamers in het vakantiehuisje heb ik afgelopen week van ventilatoren voorzien daar het zelfs ‘s nachts niet meer afkoelt op de slaapkamers.
De planten die het water van de buffer hebben gekregen laten inmiddels ook de blaadjes hangen en worden al bruin, de zilverberken zijn al kaal en de Lindeboom heeft het zwaar te verduren.
Het enige water wat ik nog geef is in de schalen die ik neer heb gezet voor de vogels om te drinken en waarin ik ze ’s morgens en ’s avonds heerlijk zie badderen.
Afgelopen weekend was er regen voorspeld. Ter voorbereiding hiervan heb ik alle goten goed schoon gemaakt zodat het water in grote stromen in de vaten kon stromen om de buffer weer aan te vullen. Op een gegeven moment rond vijf uur in de middag werd de lucht inktzwart. Ik zeg tegen Yoro, de hond van mijn dochter, die bij me op visite was, ‘Hoera, het gaat zo regenen, we gaan eerst even uit voordat we straks in de regen lopen’. (Ik praat altijd tegen de dieren). We waren nog maar net terug toen een reusachtige storm opstak waarbij alle tuinstoelen door de lucht vlogen en een kastanjeboom als een luciferhoutje op anderhalve meter boven de grond afknapte. Maar regen dat kwam er niet en tot op heden nog niets en als ik de voorspellingen mag geloven blijft het ‘wachten op water’.
Eén plus is dat er deze zomer niet zo veel gras hoeft te worden gemaaid en dat ik gister alvast een beetje vooruit heb kunnen werken voor de winter. Ik heb al een paar karren vol blad op kunnen zuigen van het (gras) veld.        

Aad Lubbe