1. jun, 2018

Mostertgeel & Grachtengroen

 

 

Op één van de eerste mooie dagen in mei besluiten we er maar eens lekker een dagje op uit te trekken.
De voorspellingen zijn temperaturen van boven de 20 graden en dus ideaal weer om met de cabrio een toertje te gaan maken.
Rond tien uur vertrekken we en is het zelfs al mogelijk om met open dakje te rijden, hoewel Yvonne haar hoofd nog wel even in een sjaaltje wikkelt tegen de wind die over de cabrio suist.
We gaan richting Waddenzee met bestemming het vissersplaatsje Termuntenzijl. Hier gaan we wel vaker naar toe om een lekker visje te eten en een wandeling of (tje) te maken over de dijk en door het haventje. Het is vandaag woensdag zodat de drukte wel mee zal vallen.
In het weekend kun je er beter niet naar toe gaan en wij verkeren in de luxe positie om dit soort tochtjes in de week te kunnen maken.
Al slingerend door het landschap en de dorpjes via de kleinst mogelijke wegjes gaan we van Drenthe naar Groningen en na een uurtje toeren zegt Yvonne wel trek te hebben in een kopje koffie met iets lekkers. Onze deal is dan altijd, zo gauw we dan een leuk restaurantje of een  terrasje zien dat ons bevalt stoppen we.
In dit geval komen we na een minuut of tien door het van ons aardgas bekende Slochteren en rijden langs de iets minder bekende Fraeylemaborg. Een statig optrekje in een parkachtig gebeuren. We zijn er nooit eerder geweest maar zien door het hek een lange oprijlaan met aan het einde hiervan een terras met parasols. Even verderop keren we de cabrio weer met de neus de andere kant uit en kijken waar we kunnen parkeren. De oprijlaan is niet toegestaan zien we, (die is alleen voor bruidsparen en wij willen tenslotte alleen maar even koffie met iets lekkers).
Even verderop kunnen we parkeren en lopend over de oprijlaan (dat dan weer wel) naar het restaurant.
En ik moet gelijk zeggen, voor herhaling vatbaar. Lekkere koffie, lekkere taart, (we zijn er niet achter gekomen of het nu bosbessen of bramentaart was), gezellige bediening en een mooie plek. Terwijl we van onze koffie genieten kijken we een beetje in het rond, lettend op de andere gasten waarvan de meeste toch ook tot de oudere jongeren behoren en bezig zijn met een toer tochtje, het zij met de fiets, te voet of met de auto.
Ik ben onder de indruk van de kleuren waarin het pand geschilderd is en voordat we verder toeren maakt Yvonne nog een paar foto’s van de kozijnen om de juiste  kleuren weer terug te kunnen zien.
Enkele dagen geleden lopen we door een bouwmarkt (het toertje is al weer een weekje geleden) als ik me plots de kleuren van de Fraeylemaborg herinner en vraag Yvonne om de foto te bekijken. In de bouwmarkt staan altijd van die grote rekken vol met kleurenkaartjes.
Het blijken de kleuren, Mostertgeel en Grachtengroen. De andere dag ga ik direct naar de verfhandel waar ik meestal mijn verf koop. De kleuren moeten even worden gemaakt maar na een telefoontje van de juffrouw in de verfhandel naar de fabrikant komen de nummers zo uit de computer rollen en is de verf snel gemaakt.
Zo sta ik even later met zes bussen verf op de stoep, goed voor zo’n 60 m2 schilderwerk. Ik ga nog eens een toertje maken met koffie en iets lekkers onderweg, waar ben ik aan begonnen.
Nu 3 weken later is het bijna zover.
Er zijn geen toertjes meer gemaakt sindsdien en de tuin is een grote puinhoop met het gras tot aan de knieën.
Maar één ding hebben de Fraeylemaborg in Slochteren en Landgoed Lubbe in Valthe gemeen:, Mostertgeel & Grachtengroen.

Aad Lubbe