1. mei, 2018

Ook al weer op

 

 

Hij/zij is weer voorbij, afgelopen, over en uit, op en komt nooit meer terug, April 2018.
Ikzelf vind dat hij/zij een beetje zwak is begonnen. Niet één goede 1 aprilgrap heb ik gehoord, gelezen of beleefd.
Nu moet ik wel bekennen dat het beleven van een 1 april grap niet tot mijn favoriete ervaringen behoort en ik blij ben dat dit een beetje uit de tijd is, maar toch.
Ook stelt het weer niet zo veel voor begin april. Het blijft maar koud met regen en wind. De garagehouder belt (op 1 april en dat is geen grap, blijkt achteraf) dat er nog een kapotte leiding is ontdekt bij het terug plaatsen van de vernieuwde motor in m’n Pick up Truck.
Een onderdeel dat eigenlijk nooit stuk gaat en dus in niet één magazijn van Nissan in Europa voorradig is. Het moet in Japan worden besteld en dan met een boot volgeladen met containers over de wereldzeeën naar Rotterdam of Antwerpen komen om vandaar per Truck naar het Nederlandse magazijn van Nissan te worden gebracht. Vandaar zal het dan per bode naar de garage komen waar een monteur hem in mijn Truck zal gaan monteren.
Gelukkig gaat het verderop in de maand beter. De zon gaat schijnen en de temperatuur loopt enkele dagen op tot wel 26 graden, maar dat hoef ik niet te vertellen, dat zal je zelf wel hebben gemerkt. (Zo niet, wordt het hoog tijd dat je eens iets vaker naar buiten gaat).
Verder verloopt de maand geruisloos en onopvallend tot er tegen het einde ervan weer een beetje reuring in komt. Rond de zesentwintigste van de maand begint dit met een artikel dat ik de krant lees over een groep Nederlanders, die in Praag op hun vrijgezellen feestje een ober in elkaar trappen. Hier word ik niet blij van maar na het gehele artikel te hebben gelezen wil dit toch even kwijt. Ze voelen zich altijd gediscrimineerd, de nieuwe Nederlanders. Maar als ik dan lees dat de hoofd verdachten van dit voorval Armin N. en Arash N. heten  en twee broers uit Iran blijken te zijn, vind ik toch dat we ze apart moeten vermelden als zijnde nieuwe Nederlanders, zeker nadat hun vader nog verkondigt dat hij na telefonisch contact met zijn zoons met stomheid is geslagen en zegt dat de obers zijn begonnen met duwen nadat de jongens gewoon een eigen meegebracht biertje op het terras van het restaurant wilden opdrinken.
Ik kan me voorstellen dat dit lastig is, in Iran mag dit kennelijk allemaal gewoon.
Verder lees ik in diezelfde krant nog dat er weer een foutje in het regeren van ons land is geslopen waarvan onze minister zich weer eens niets kan herinneren. Iets wat steeds vaker gebeurt bij deze man waardoor ik mij afvraag of het nog wel vertrouwd is om dit aan deze man over te laten.
Dan is er Koningsdag en wanneer ik naar de tv kijk keert het vertrouwen weer een beetje terug, het zijn niet allemaal Rutte (Rotte) appels in Nederland. Iedereen lacht en viert feest en ons Koning schudt handjes en doet spelletjes, samen met vrouw lief en kroost. Nederland op z’n Nederlands zoals het hoort te zijn.
De dag na Koningsdag belt de garagehouder dat de Truck klaar is en ik hem kan ophalen, iets wat ik direct ga doen.
De rekening is een kleine tegenvaller maar ik ben blij dat ik weer in m’n Truckje rij.
Op de negenentwintigste komen de eerste gasten weer in het vakantiehuisje. Het is een gezin met twee kinderen die gelijk bij aankomst naar het speelveld verdwijnen
(de kinderen bedoel ik dan). Maar ook de ouders zijn blij er weer te zijn om van het plekje te genieten. Voor mij zijn dit ook momenten van genieten en weet ik weer waar ik het voor doe.
Ook is er op de negenentwintigste nog de R&B Night in de Oosterpoort in Groningen waar zo’n twintig geweldige bands hun kunnen ten gehore brengen.
Negatief puntje is dat Yvonne niet mee kan daar ze een paar dagen geleden door haar rug is gegaan met een verkeerde beweging. Vanwege dit gebeuren ga ik met de Truck naar Groningen i.p.v. met de Juke van Yvonne. Die nemen we meestal omdat het lastig is met de Truck in een parkeergarage te komen, wat ook wel blijkt als ik drie keer voor en achteruit moet steken om door de smalle ingang naar het onderste dek van de garage te komen, met enig oponthoud voor de mij achterop komende auto’s.
Als ik die nacht na het festival de garage uit rij gaat dit verder zonder problemen.
De laatste dag van de maand help ik Yvonne met gras maaien en plantjes poten in haar tuintje wat ze op dit moment zelf niet kan i.v.m. haar rugproblemen.
Maar daarna is april echt Op. Mei kan beginnen.

Aad Lubbe