1. apr, 2018

De winter voorbij

 

 

Het is gelukt, deze week gaan er drie boekjes naar de drukker en een vierde binnenkort.
Allereerst weer even een warm welkom aan mijn trouwe Blog lezers en een warm welkom voor mijn nieuwe Blog volgers: Willem & Annette, Arie & Margrè, Fred & Tine en het jonge stel, Giel en z’n vriendin waarvan mij de naam is ontgaan, die ik allemaal deze winter op mijn trektocht door Spanje heb ontmoet.
Tot thuiskomst was het een geweldige winter met zon, plezier, lekker eten en leuke mensen.
Buitenom de boekjes die ik heb afgemaakt ben ik op zeker moment toch begonnen een verslag van mijn vakantiebelevingen op te schrijven, iets wat ik niet van plan was, maar ik maak zoveel leuke dingen mee dat ik besluit het toch op te schrijven. Het is een ongeveer 50 pagina’s tellend verslag geworden wat ik misschien wel in een volgend boekje ga opnemen.
Thuis gekomen gaat het helemaal mis. Het weerzien met Yvonne is heel fijn maar wanneer ik van haar de laatste kilometers naar huis rij, slaat het noodlot toe. Nog 1500 meter te gaan tot mijn huis hoor ik een harde knal en veel geratel vanonder de motorkap waarna ik direct stop aan de kant van de weg.
(Het zou toch niet mogelijk zijn geweest om ook nog maar één meter te rijden).
Dat dit het einde van de motor is kan ik wel raden en de monteur van de ANWB geeft mij later nog even de fatale bevestiging, waarna hij een dikke kabel vastmaakt aan het campertje om mij de laatste 1500 meter naar huis te slepen. Het totaal aantal kilometers van mijn overwinteringstournee komt hiermee op 6752 km.
Bij de garage krijg ik later te horen dat ik toch wel op een kostenpost van zo’n € 5000,00 moet gaan rekenen en het wel even kan duren daar er eerst een gelijkende motor moet worden gevonden.
Gelukkig heb ik nog m’n zomerauto, een oude cabrio, in de schuur staan die ik tijdelijk kan gebruiken. De auto is helaas nog niet zomerklaar gemaakt wat betekent dat hij sputtert, op elke hoek afslaat en als het regent mijn linker broekspijp vrij snel doorweekt is. Maar al met al is het beter dan op de fiets daar de buitentemperatuur sinds ik terug ben niet veel hoger komt dan een paar graden boven nul en de meeste dagen onder nul.
De afgelopen week heb ik ondanks de kou veel snoeiwerk gedaan in de tuin met de bedoeling het snoeihout naar het paasvuur in het dorp te brengen.
Om het hout naar het paasvuur te brengen heb ik echter mijn auto nodig daar er aan de cabrio geen trekhaak zit.
Dat gaat niet op tijd lukken dus besluit ik de kar achter de grasmaaier te doen en zo richting paasvuur te gaan. Bij het paasvuur aangekomen zie ik diverse auto’s met karretjes vol takken tot hun assen in de modder vast zitten waarop ik begrijp dat een actie met de grasmaaier op niets uit zal lopen. Maar wie niet waagt die niet wint.
Uitslag: wel gewaagd, niet gewonnen. Zo keer ik met een totaal onder de modder zittende grasmaaier en m’n kar nog vol met takken weer huiswaarts.
De afgelopen twee dagen heeft de kar achter de schuur staan wachten op een beter begaanbare weg, maar het heeft de nachten zoveel geregend dat het niet mogelijk is het paasvuur te bereiken.
Het idee om op eerste paasdag de kar met de takken in de tuin in brand te steken voor een privé paasvuur schuif ik aan de kant en na Pasen ga ik het hout op de houtwal in de tuin gooien en zet de kar weer terug in de schuur.
Vrolijk Pasen.

Aad Lubbe