6. sep, 2017

Fiets Vakantie



Weer te laat maar deze keer niet zonder een reden. We zijn namelijk een weekje op vakantie geweest. Dan kun je nu wel bedenken dat men dan juist tijd genoeg heeft om een verhaaltje te schrijven. Dat is ook wel zo maar we zijn op fietsvakantie geweest en dan ben je toch wel beperkt in het meenemen van bagage. Zo was het dus niet mogelijk de laptop tussen het regenpak en de reserve broek te proppen. Dus zijn we gewoon weggefietst zonder laptop.
We willen een weekje naar Schiermonnikoog of Ameland. Dat kunnen we mooi in twee dagen bereiken. Halverwege een hotelovernachting en dan door naar het eiland. Daar twee dagen lekker uitwaaien en dan weer in twee dagen terug fietsen. Volgens de routebeschrijving op de laptop 260 km totaal. Dat moet lukken. Ik moet er wel gelijk bij vertellen dat we elektrisch fietsen.
We hebben al bijna een jaar niet meer gefietst (althans geen afstanden langer dan tien kilometer) dus stel ik voor eerst nog maar een paar proeftochtjes in de buurt te maken. De eerste dag doen we een tochtje van zo’n vijfentwintig kilometer waarna we best enthousiast zijn over de af te leggen afstand naar één van de eilanden.
De tweede tocht echter loopt wat uit en we eindigen met de teller op iets boven de vijftig kilometer. Al morrend moeten we beiden toegeven dat ongeoefend vier dagen lang zo’n vijfenzestig kilometer per dag best veel is en niet meer echt vakantie zal zijn.
Na op de laptop te hebben gezocht blijkt het eiland Borkum toch iets dichter bij te liggen. Dan wordt het zo’n vijfenveertig km per dag.
Na de hotelletjes onderweg en op het eiland te hebben besproken: (Goed dat we dit hebben gedaan op het eiland Borkum zijn nog maar twee hotels die een kamer vrij hebben ‘hoogseizoen’), gaan we twee dagen later op pad. Het is prachtig weer, de zon schijnt en de temperatuur is dik boven de twintig graden.
Als we in de middag bij het hotel aan komen, twee uur eerder dan verwacht (dat dan weer wel) staat de teller inmiddels toch op tweeënzestig km. Maar we voelen ons goed en hebben een leuke ontspannen tocht gehad.
De fietsen kunnen in het schuurtje bij het hotel en na een haspeltje te hebben uitgelegd kunnen de accu’s worden opgeladen. Ook is er een koelkastje in de hal van het hotel met gekoelde drankjes waar wij gretig gebruik van maken, na de door de eigenaar ons aangeboden koffie of thee te hebben afgeslagen.
Het probleem ontstaat pas als wij ons af gaan vragen in welke ruimte van het hotel het restaurant zal zijn.
Blijkt: ‘dat is er niet meer, al jaren niet’. Het hotel staat al een jaar te koop omdat de eigenaren, die de pensioen gerechtigde leeftijd reeds hebben bereikt het rustiger aan willen gaan doen en van hun oude dag willen gaan genieten in het zuiden van Frankrijk.
We hebben dit hotel wel uitgezocht omdat daar een restaurant bij zou zijn zodat we niet nog eens ergens naar toe moeten fietsen om te kunnen eten.
Op onze vraag of er een restaurant in de buurt is, weten ze ons alleen naar de snackbar zo’n vijfhonderd meter verderop te verwijzen. Dit is niet echt wat in ons hoofd zit, een patatje mayo na zestig kilometer fietsen. We besluiten voor de zekerheid zelf nog even het dorp te verkennen. Je kan je toch niet voorstellen dat hier helemaal niets zou zijn. Zo klein is het dorp nu ook weer niet. Na een km lopen stuiten we op een boerderij café met kleine maaltijden, maar ja, beter iets dan niets. Nadat we om de boerderij heen zijn gelopen komen we al snel tot de conclusie dat hier niet zo veel te halen zal zijn. Het enige leven wat er te bespeuren valt, is de voordeur die je open en dicht kan doen omdat hij niet op slot zit.
Op de terugweg naar het hotel besluiten we dan toch voor het patatje te gaan. Wel komen nog langs een zorgboerderij waar een terras is met tafeltjes, stoeltjes en op de tafeltjes bordjes met daarop de tekst ‘koffie en thee met appeltaart of wafel’.
Aan de straat staat een bord met ongeveer diezelfde tekst met onderaan een regeltje dat ons doet opleven.
‘Voor een warme maaltijd, vraag binnen’. Nou, wij naar binnen om te vragen. We hebben heerlijk gegeten op het terras inclusief een lekker glaasje wijn.
De volgende morgen stappen we na een heerlijk ontbijt weer fris op de fiets voor het laatste gedeelte van de heenreis en als we na een mooie dag fietsen bij het hotel op het eiland aankomen staat de teller wederom op achtenvijftig kilometer.`
We hebben een paar heerlijke dagen met mooi weer voor strandwandelingen en terrasjes op het eiland.
Op de ochtend van vertrek hoor ik het al als ik wakker word, het regent en niet zo zachtjes ook. De boot gaat pas om 13.00 uur dus er kan nog verbetering komen maar de lucht ziet erg grauw en beloofd niet veel goeds. We kopen een rol plastic zakken om alles in te pakken daar onze fietstassen bij inspectie al van een laagje water blijken te zijn voorzien van de regen van afgelopen nacht.
Om 12.00 uur nemen we het treintje naar de boot. Dat scheelt alvast tien kilometer fietsen in de regen. Als we met de boot in de Eemshaven aankomen en op de fiets stappen is het droog. Het gaat ook niet meer regenen tot we bij ons hotel aankomen waar we op de heenreis ook hebben geslapen (helaas nog steeds zonder restaurant). Het drankje van aankomst moet op de kamer worden genuttigd maar wanneer we later bij de zorgboerderij gaan eten krijgen we wederom een heerlijke maaltijd voorgezet met een lekker glaasje wijn.
Na het ontbijt de andere morgen besluiten we i.v.m. de regen nog een uurtje te wachten. Misschien gaat het nog droog worden en ja hoor! Het wordt droog. Die dag krijgen we maar één dikke bui op de kop, precies op een plek midden op het open veld waar nog geen lantaarnpaal staat om achter te kunnen schuilen en voordat ik mijn regenjas heb uitgepakt ben ik al behoorlijk nat. De volgende twee uren zijn nodig om alles weer droog te laten waaien.
Later die middag krijgen we nog een buitje maar dan zitten we net in een snackbar aan een lekker patatje mayo en een broodje kroket, van fietsen wordt men hongerig. Als we thuis aankomen zijn we voldaan maar wel met een beetje gevoelig zitvlees. De teller staat inmiddels op een totaal van 242 km. Das toch niet zo veel meer van de 260 km af die ons veel te veel was om ongeoefend te gaan fietsen.

Aad Lubbe