1. jul, 2017

Liefde voor de Linde 2



Het vervolg…..
Vandaag is het dan zover, de twee weken zijn om. Het is 22 Juni, de dag na midzomernacht en toevallig ook nog mijn eerste aow dag, om van m’n oude dag te gaan genieten, maar dit terzijde. Vandaag komen de boomdokters om de Linde te behandelen zodat ook hij nog in weer en wind van een fijne oude dag kan genieten.
Ik heb de wekker op zes uur gezet en zit al om half acht buiten bij de linde met een gevoel in de maag alsof ik zelf een operatie moet ondergaan.
Rond acht uur komt er een busje (Nr 13) van het boomverzorgingsbedrijf het erf oprijden en twee jonge mannen stappen uit. Ze stellen zich voor als Daan en Kees en gaan graag in op mijn vraag of ze eerst een kopje koffie lusten, ze hebben tenslotte al zo’n tweehonderd kilometer gereden. Maar voordat ze aanschuiven bij de koffiepot lopen de mannen eerst drie keer rondom de boom, druk overleggend hoe ze de klus gaan klaren.
Een teken van interesse en vakmanschap, wat ik met plezier aanzie. Ik kan de operatie van de boom wel aan deze mannen toevertrouwen.
Na de koffie gaan Daan en Kees de bus leeghalen en stallen al het materiaal dat ze nodig hebben uit op het grasveld. Ik zie een complete uitrusting waar bergbeklimmers jaloers op kunnen zijn. Daan zet als eerste z’n helm op, oorkleppen, een veiligheidsbril en een beschermmasker voor rondvliegende stukjes hout. Ook een grote brede riem wordt omgedaan en behangen met een boomzaag, snoeischaren en een klein motorkettingzaagje van nog geen kilo, waar ik jaloers op ben.
Hij maakt het klimtouw aan z’n riem vast en collega Kees, helpt hem het eerste opstapje de boom in. Langzaam zaagt Daan zichzelf vast gordelend, van tak tot tak een smalle weg tussen de dichte begroeiing door naar de top van de boom alwaar hij zijn klimtouw stevig vastmaakt. Vanhier laat hij een lange lijn zakken om het klimtouw van Kees, die nog op grond staat, omhoog te hijsen en ook stevig boven in de boom vast te maken. Kees takelt zichzelf als een ware bergbeklimmer in de boom en begint zichzelf aan de andere kant van de boom een weg naar boven te zagen, terwijl Daan zichzelf weer langzaam naar beneden zaagt. Als apen bewegen ze zich over de takken om het dode en overtollige hout te verwijderen. Ze vertrouwen volledig op hun klimmateriaal en hangen soms bijna op z’n kop om bij het puntje van een tak te komen en daar nog een dood stukje tak te verwijderen. De berg hout op de grond, wordt hoger en hoger.
Na vier uren van enthousiast zagen, klimmen, dalen en hangen hoor ik Daan tegen Kees zeggen dat hij wel een beetje honger en dorst heeft. Ze zitten daar wel lekker in de boom en vangen een beetje wind op die hoogte, maar het is een warme dag en op de thermometer zie ik dat het inmiddels tweeëndertig graden is, in de schaduw.
Ik kan me voorstellen dat ze dorst hebben. Ze hebben behalve hun uitrusting ook nog een speciale broek en shirt aan tegen eventuele ongelukken met de kettingzaag. Als ze zichzelf uit de boom hebben laten zakken, alwaar je inmiddels aardig doorheen kunt kijken lopen ze er zelf eerst even tevreden omheen voordat ze in de schaduw op een steen gaan zitten, allebei ongeveer een liter water opslurpen en dan ook nog graag ingaan op het kopje koffie wat ik ze aanbied. Kees haalt een zakje met belegde boterhammen uit z’n tas en Daan tovert een grote bak met wel zeker een kilo nasi erin tevoorschijn. Op mijn vraag of ik het even voor hem zal opbakken zegt hij, ‘nee hoor, koud is het ook lekker en het is al warm genoeg hier’ waarop hij bij gebrek aan een lepel, z’n bankpas uit z’n portemonnee haalt en lekker begint te schransen. Ik heb maar niet gevraagd of hij een lepel wil en ook niet opgelet of hij de hele bak heeft leeggegeten. Waarschijnlijk wel. Na een half uurtje van luieren worden alle takken onder de boom weggesleept en op een grote bult op het grasveld gegooid. Hierna klimmen ze weer in de boom en na nog zo’n twee uren van knippen en zagen is de boom ‘geknipt en geschoren’.
Ik moet er even aan wennen, dwars door de boom te kunnen kijken, maar hoe langer ik kijk en om de boom heen loop, hoe mooier hij weer wordt.
De laatste takken worden ook op de bult gegooid en nu gaat Kees rondom de boom allemaal gaten in de grond boren die worden gevuld met diverse meststoffen, voor een extra kick die de boom nodig heeft om te herstellen.
Rond vijf uur is de klus geklaard en worden de materialen weer in de bus geladen. Daan en Kees zeggen het een geweldig mooie klus te hebben gevonden en te hebben genoten van het uitzicht vanuit de boom. Ik zeg dat ze een geweldige klus hebben geklaard en te genieten van het uitzicht naar de boom.
Een uur nadat Daan en Kees zijn vertrokken gaat het hard waaien, onweren en regenen. De wind zwiept de nu vrije takken soepel heen en weer en de regen geeft hem een frisse douche. Ik zie de Linde weer genieten en voel dat hij van plan is dit nog jaren te gaan doen.
Ik kijk nog even niét genietend naar de berg wilde takken in het gras, wat mij nog zeker vier dagen werk bezorgt om het te verzagen en te versnipperen. Maar ja, dat doe je toch met liefde voor zo’n oude blije boom.


Aad Lubbe