1. jun, 2017

Liefde voor de Linde



Als ik vijfentwintig jaar geleden op deze plek kom te wonen staat hij er al. En hij staat er al vele jaren. Als centraal punt midden op het terrein. De grote oude Lindeboom.
De eerste jaren dat ik hier woon staat de boom aan de rand van een schapenweide zodat in de zomer de schapen onder de helft van het gebladerte heerlijk uit de zon liggen en als het regent ze er onder kunnen schuilen. Onder de andere helft kan ik zelf genieten van de schaduw en de schapen. Ook vliegen er elk voorjaar een aantal duiven in en uit de boom om daar hun nest te maken wat weer een gezellig koeren met zich mee brengt, vooral in de vroege ochtend als de vogels, de boom en ikzelf ontwaken.
Na enkele jaren wordt de schapenweide omgevormd tot een groot speelveld voor mijn gasten in het vakantiehuis. Zo komt de Linde aan de rand van het speelveld te staan en wordt door eenieder bewonderd. Veel vakantiegasten maken foto’s op het terrein van hun vakantie en altijd wel een paar van de boom. Later gebruik ik zelf een foto van de boom als presentatie voorop mijn folder.
Bij warm weer slepen de gasten hun tuinstoelen onder de boom om er heerlijk koel te zitten. Sommigen slepen zelfs de tafel onder de boom om er met het hele gezin te eten.
Later heb ik er een bankje neergezet waarop de gasten overdag hun koters op het speelveld in de gaten houden of een boek lezen en in de avond zit er wel eens een stelletje romantisch te knuffelen. En de Linde kijkt gemoedelijk toe, jaar na jaar.
In het voorjaar laat hij trots al zijn nieuwe blaadjes zien waarna de duiven en andere vogels komen om hun nest ergens veilig in het gebladerte te maken en is het een koor van vogelgezang rondom de boom.
In de zomer als hij trots zijn bloesem laat bloeien is het één grote gonzende reus, vol met bijen en straalt hij een zachte zoete geur uit die je al op afstand kan ruiken.
Nadat de bloesem is gevallen staat hij daar gewoon te staan om ons te laten genieten van al zijn pracht.
Af en toe moet ik een aantal punten van zijn takken afknippen omdat hij ze anders tot op de grond laat doorgroeien.
In het najaar laat hij zijn blaadjes vallen, die ik netjes voor hem opruim en in de winter staat hij stoer en robuust midden op het terrein te slapen en te wachten op de volgende zomer.
Dit doet hij al zo’n 150 jaar en volgens boomexperts zou dat nog wel eens een aantal jaren meer kunnen zijn.
Afgelopen jaar zaten er een aantal dode takken in de boom die mijn aandacht trokken, maar niet iets om je zorgen over te maken, er vallen elk jaar wel een paar takken uit de boom.
Maar dit voorjaar als hij trots zijn nieuwe blaadjes laat zien valt het erg op. Er zijn veel meer dode takken.
Als ik er goed naar kijk zie ik dood hout tot boven in de boom en voel ik de Lindeboom smeken om hulp.
Twee dagen later is er een expert op het gebied van oude bomen om hem te bekijken.
Zijn oordeel is na overleg met z’n collega’s dat het ouderdom is, een soort van sterfproces maar dat zijn leeftijd nog wel eens vele jaren verlengd kan worden door snoei, voeding en het verwijderen van het dode hout.
Dit alles gaat over twee weken geschieden.
We kunnen en willen zo’n oude vriend toch niet aan z’n lot over laten…. Wordt vervolgd.

Aad Lubbe